دویم گزیده پدرم آن مهین سخنور عصر

ز شش جهات وچهار اسطقس وهفت حجاب

نیای او همه گفتش به شیب دکه جهل

ز آبگیره و ماشو و میخ کوب و طناب

که فکر بکرش مستغنی است از القاب

سخن چه رانم درباب باب خویش که بود

کمال بابش و از باب او بر از همه باب