بی انفعالی از ما ناموس آبرو برد

همت چه برفرازد از شرم فقر ما دست

عریان تنی لباسیم کو آستین کجا دست

تا جبهه بی عرق شد شستیم از حیادست

هرجا لب سوالی شد بر در طمع باز

دیگر به هم نیاید چون کاسه گد دست