دیگر به هم نیاید چون کاسه گد دست

بی انفعالی از ما ناموس آبرو برد

تا جبهه بی عرق شد شستیم از حیادست

هرجا لب سوالی شد بر در طمع باز

قدر غنا چه داند ذلت پرست حاجت

برپشت خود سوار است از وضع التجادست

یاران هزار دعوی از لاف پیش بردند