قدر غنا چه داند ذلت پرست حاجت

تا جبهه بی عرق شد شستیم از حیادست

هرجا لب سوالی شد بر در طمع باز

دیگر به هم نیاید چون کاسه گد دست

برپشت خود سوار است از وضع التجادست

یاران هزار دعوی از لاف پیش بردند

از اتفاق با لب طرح است در صدا دست