پیرگردیدی دگر با دل گرانجانی مکن

مردمک در سایه مژگان فلک پیما نشست

سربلندی خواهی از وضع ادب غافل مباش

نشئه برمی خیزد از جوشی که در صهبا نشست

پنبه ات تا چند خواهد بر سر مینانشست

در دل ما چون شرارکاغذ آتش زده

داغ هم یک لحظه نتوانست بی پروا نشست