تا نفس باقی ست ، ظالم نیست ، بی فکر فساد

رنگ گل چون آتش افروزد سپندش شبنمست

در بنای حیرت از حسن تو می بینم خلل

خانه آیینه هم برپا به دیوار نمست

گوشه گیر فتنه می باشد کمان را تا دمست

شعله هرجا می شود سرگرم تعمیر غرور

داغ می خندد که همواری بنایی محکمست