در بنای حیرت از حسن تو می بینم خلل

کاسه چشم گدا گر پر شود جام جمست

با فروغ جعواه ات نظارگی را تاب کو

رنگ گل چون آتش افروزد سپندش شبنمست

خانه آیینه هم برپا به دیوار نمست

تا نفس باقی ست ، ظالم نیست ، بی فکر فساد

گوشه گیر فتنه می باشد کمان را تا دمست