خانه آیینه هم برپا به دیوار نمست

با فروغ جعواه ات نظارگی را تاب کو

رنگ گل چون آتش افروزد سپندش شبنمست

در بنای حیرت از حسن تو می بینم خلل

تا نفس باقی ست ، ظالم نیست ، بی فکر فساد

گوشه گیر فتنه می باشد کمان را تا دمست

شعله هرجا می شود سرگرم تعمیر غرور