رنگ گل چون آتش افروزد سپندش شبنمست

پادشاهی در طلسم سیر چشمی بسته اند

کاسه چشم گدا گر پر شود جام جمست

با فروغ جعواه ات نظارگی را تاب کو

در بنای حیرت از حسن تو می بینم خلل

خانه آیینه هم برپا به دیوار نمست

تا نفس باقی ست ، ظالم نیست ، بی فکر فساد