در چکیدنها مژه تا دامنم یک شیونست

همچنان کز شیر باشد پرورش اطفال را

شعله ها در پنبه داغ دلم پروردنست

اشک مجنونم زبان درد من فهمیدنی ست

مهر عشق از روی دلهاگر براندازد نقاب

باطن هر ذره از چندین تپش آبستنست

هرقدر عریان شوم فال نقابی می زنم