خود را مبین اگر هوس آیینه دیدنست

از دقت ادبکده عجز نگذری

اینجا چو سایه پای به دامن کشیدنست

تاکی صفا ز نقش توچیند غبار زنگ

در عالمی دکه شش جهتش گرد وحشت است

دامن نچیدن تو چه هنگامه چیدنست

فرصت بهار تست چرا خون نمی شوی