در عالمی دکه شش جهتش گرد وحشت است

اینجا چو سایه پای به دامن کشیدنست

تاکی صفا ز نقش توچیند غبار زنگ

خود را مبین اگر هوس آیینه دیدنست

دامن نچیدن تو چه هنگامه چیدنست

فرصت بهار تست چرا خون نمی شوی

ای بیخبر دگر به چه رنگت رسیدنست