کارم چوگاز تا به سحر لب گزیدنست

گر بوالهوس به بزم خموشان نفش کشد

همچون خروس بی محلش سر بریدنست

امشب ز بس که هرزه زبانست شمع آه

آرام در طریقت ما نیست غیرمرگ

هنگامه گرم ساز نفسها تپیدنست

ما را به رنگ شمع درعافیت زدن