امشب ز بس که هرزه زبانست شمع آه

عنقا صفت به قاف قناعت خزیدنست

گر بوالهوس به بزم خموشان نفش کشد

همچون خروس بی محلش سر بریدنست

کارم چوگاز تا به سحر لب گزیدنست

آرام در طریقت ما نیست غیرمرگ

هنگامه گرم ساز نفسها تپیدنست