همچون خروس بی محلش سر بریدنست

تا حرص آب و دانه به دامت نیفکند

عنقا صفت به قاف قناعت خزیدنست

گر بوالهوس به بزم خموشان نفش کشد

امشب ز بس که هرزه زبانست شمع آه

کارم چوگاز تا به سحر لب گزیدنست

آرام در طریقت ما نیست غیرمرگ