آرام در طریقت ما نیست غیرمرگ

همچون خروس بی محلش سر بریدنست

امشب ز بس که هرزه زبانست شمع آه

کارم چوگاز تا به سحر لب گزیدنست

هنگامه گرم ساز نفسها تپیدنست

ما را به رنگ شمع درعافیت زدن

از چشم خود همین دو سه اشکی چکیدنست