دوری و نزدیکی از زیر و بم ساز دویی ست

ای خوش آن مینا کهاد استقامت سنگ اوست

صافدل هرگز غبار خویش ننماید به کس

آنچه درآیینه روشن نبینی زنگ اوست

هجر و وصلی نیست اینجا پرده نیرنگ اوست

عضو عضوم را خیالش مرغ دست آموزکرد

گرکند پرواز رنگم چون حنا در چنگ اوست