عمرها شد حیرت ازخویشم به جایی می برد

خاک کن برفرق آن سازی که بی آهنگ اوست

جذبه عشقت شرار از سنگ می آرد برون

من به این وحشت گر از خود برنیایم ننگ اوست

آه از رهروکه مژگان جاده و فرسنگ اوست

حسن ازننگ طرف با جلوه نپسندید صلح

خلوت آیینه ما عرصه گاه جنگ اوست