چون زحم شیشه ای که گداز التیام اوست

تا چند ناز ا نجمن آرایی غرور

ای غافل از حیا عرق ما به جام اوست

جز مرگ نیست چاره آفاق زندگی

بر هرچه واکنی مژه بی انفعال نیست

خوابی ست آگهی که جهان احتلام اوست

شرع یقین ، دمی که دهد فتوی حضور