جز مرگ نیست چاره آفاق زندگی

عمری به خود تنید ونفهمید دام اوست

تا چند ناز ا نجمن آرایی غرور

ای غافل از حیا عرق ما به جام اوست

چون زحم شیشه ای که گداز التیام اوست

بر هرچه واکنی مژه بی انفعال نیست

خوابی ست آگهی که جهان احتلام اوست