رنگ هم چون بو غبار بر زمین ننشسته ای ست

بوی گل را التفات غنچه زندان است و بس

خون خورد در گوشه گیری هر کجا وابسته ای ست

بسکه وحشت محمل عیش بهاران می کشد

بی بلایی نیست از هرجا تراود بوی درد

در نقاب پردهء این سازها دلخسته ای ست

ماجرای دل به اظهار دگر محتاج نیست