بی بلایی نیست از هرجا تراود بوی درد

خون خورد در گوشه گیری هر کجا وابسته ای ست

بسکه وحشت محمل عیش بهاران می کشد

رنگ هم چون بو غبار بر زمین ننشسته ای ست

در نقاب پردهء این سازها دلخسته ای ست

ماجرای دل به اظهار دگر محتاج نیست

گوش اگر باشد نفس هم ناله آهسته ای ست