تا ما سیاه مستیم میخانه را عروسی ست

دریا گهر فروش است از آرمیدن موج

گرآرزوبمیرد فرزانه را عروسی ست

عیش و نشاط امکان موقوف غفلت ماست

فیضی نمی توان برد تا دل به غم نسازد

آتش زن و طرب کن کاین خانه را عروسی ست

دل را بهار عشرت ترک خیال جسم است