بلل به ناله حرف چمن را مفسراست

این آتش فسرده چه گویم به جان کیست

خون شد بهار حسرت و رنگی برون نداد

صبح مراد ما نفس ناتوان کیست

یارب زبان نکهت گل ترجمان کیست

در هرکجا ز مشت خس ما نشان دهند

آتش زن وبسوز، مپرس آشیان کیست