کدام جلوه که نگذشت زین بساط غرور

که آستین کریمان چو ناودان خالیست

به چشم زاهد خودبین چه توتیا وچه خاک

که ازحقیقت بینش چوسرمه دان خالیست

تو هم بتازکه میدن امتحان خالیست

فریب منصب گوهر مخورکه همچو حباب

هزارکیسه درین بحر بیکران خالیست