اینقدر وهم ز آغوش نگه می بالد

شمع در خلوت بیداری دل محرم نیست

گر جهان ناز بر اسباب فزونی دارد

بهر سامان کمی ذره ما هم کم نیست

دیده هرگه مژه آورد به هم عالم نیست

چشم بر موج خطت دوختن از ساده دلی ست

رشته های رگ گل راگره شبنم نیست