شمع در خلوت بیداری دل محرم نیست

گو بیا برق فرو ریز به کشت دو جهان

عکس اگر محوشد آیینه ما را غم نیست

رشته واری نفس سوخته افروخته ایم

گر جهان ناز بر اسباب فزونی دارد

بهر سامان کمی ذره ما هم کم نیست

اینقدر وهم ز آغوش نگه می بالد