گر جهان ناز بر اسباب فزونی دارد

عکس اگر محوشد آیینه ما را غم نیست

رشته واری نفس سوخته افروخته ایم

شمع در خلوت بیداری دل محرم نیست

بهر سامان کمی ذره ما هم کم نیست

اینقدر وهم ز آغوش نگه می بالد

دیده هرگه مژه آورد به هم عالم نیست