جایی که دهد غفلت من عرض تجمل

عالم همه تکلیف صداع است وسرم نیست

وهم است که گل کرده ام از پرده نیرنگ

چون چشم همین می پرم وبال وپرم نیست

نه بحر جز افشردن دامان ترم نیست

آگه نی ام از داغ محبت چه توان کرد

شمعی که تو افروخته ای در نظرم نیست