گر بفهمدکس همین دنیاست عقبایی که نیست

هرچه بینی در جنون زار عدم پر می زند

گرد ما هم بال می ریزد به صحرایی که نیست

ملک هستی تا عدم لبریز غفلتهای ماست

بیش از آن کز وهم دی آیینه زنگاری کنید

در نظرها روشن است امروز، فردایی که نیست

نرگسستانهاست هرسو موجزن اما چه سود