این خانه ها که خار و خس انبار حرص ماست

زین جا مبرهن است که این انجمن تهیست

چشم حریص و سیری جاه ، این .چه ممکن است

هرچند شمع نور فشاند لگن تهیست

چون حلقه های در همه بی رفتن تهیست

بر رمز کارگاه سخن پی نبرد ایم

تاکی زبان زپرده بگوید دهن تهیست