حباب ما عرق انفعال پیدایی ست

شکست بام و دری چند می کند فریاد

که از هوا به در آیید خانه صحرایی ست

به عرض نیم نفس کس چه گردن افرازد

تو هم دری چو شرر واکن و ببند، بس است

به کارخانه فرصت ، عدم تماشایی ست

فتاده ایم به راهت چو سایه جبهه به خاک