موج لطف از جوهر تیغ عتابش چیده ایم

هرکه اینجا فال راحت زد مرا دلتنگ داشت

پای در دامن شکستم شد ره و منزل یکی

جرات رفتار در هرگام صد فرسنگ داشت

غنچه چین جبینش ازتبسم رنگ داشت

سعی هستی هیچ ما را برنیاورد از عدم

آتش ما هرکجا زد شعله جا در سنگ داشت