بی تو از هر قطره اشکم ریخت رنگ ناله ای

ورنه این شخص جنون با سایه خود جنگ داشت

در گلستانی که حیرت فرش جولان تو بود

چشم هر برگ گل آشوب از غبار رنگ داشت

آرزو در پرده چشمم عجب آهنگ داشت

اینهمه دام خیالاتی که بر هم چیده ایم

نیست جرم ما و تو معجون هستی بنگ داشت