ای آب رخ شرم نخواهی همه جا رفت

مقدوری اگر نیست چه حاصل ز هدایت

هشدارکه بی پا نتوان ره به عصا رفت

دعوت هوسان سخت تکالیف کمینند

بر ما هوس بال هما سایه نیفکند

صد شکر که این زنگ ز آیینه ما رفت

مو کرد سیاهی ، دم خاموشی چینی