به خیال چشم تو می کشم زهزار خمکده رنگ می

که به حرف وصوت پر و تهی غم خشک و تر نکشد قدح

به چمن ز سایه سرو تو ندمید گردن شیشه ای

که چو طوق قمری از انجمن به هواش پر نکشد قدح

قلم مصورنرگست چه کشد اگرنکشد قدح

به هوای عافیت اندکی به درآ ز دعوی میکشی

که ترا ز حوصله دشمنی چو شراب درنکشد قدح