قلم مصورنرگست چه کشد اگرنکشد قدح

به چمن ز سایه سرو تو ندمید گردن شیشه ای

که چو طوق قمری از انجمن به هواش پر نکشد قدح

به خیال چشم تو می کشم زهزار خمکده رنگ می

به هوای عافیت اندکی به درآ ز دعوی میکشی

که ترا ز حوصله دشمنی چو شراب درنکشد قدح

ز شراب محفل کرو فر همه راست شورو شردگر