به هوای عافیت اندکی به درآ ز دعوی میکشی

که چو طوق قمری از انجمن به هواش پر نکشد قدح

به خیال چشم تو می کشم زهزار خمکده رنگ می

قلم مصورنرگست چه کشد اگرنکشد قدح

که ترا ز حوصله دشمنی چو شراب درنکشد قدح

ز شراب محفل کرو فر همه راست شورو شردگر

تو دماغ تازه کن آنقدرکه به مغز خر نکشد قدح