چه ممکن است کشد نقش ناتوانی من

شکست آبله پا به گردنم افتاد

ز تنگی دلم امکان پرگشودن نیست

شکسته اند غبارم به بیضه فولاد

مگر به سایه مو خامه بشکند بهزاد

اگر ز درد گرانجانی ام سوال کنند

چو کوه از همه عضوم جواب بابد داد