اگر به گوش حیا ناله سپند نیفتد

رعونت است که چون شمع می کشد ته پایت

به سر نیفتی اگر گردنت بلند نیفتد

مروت آن همه از چشم زخم نیست گزندش

سفاهت است کرم بی تمیز موقع احسان

گشاده دست و دل آن به که هرزه خند نیفتد

ز فکرکینه ندارد گزیر طینت ظالم