گشاده دست و دل آن به که هرزه خند نیفتد

مروت آن همه از چشم زخم نیست گزندش

اگر به گوش حیا ناله سپند نیفتد

سفاهت است کرم بی تمیز موقع احسان

ز فکرکینه ندارد گزیر طینت ظالم

چه ممکن است حسد در چی که کند نیفتد

چو صبح گرد من از دامنت رسیده به اوجی