نبض هستی چقدرگرم تپش پیمایی ست

حسرتی در دل از آن لاله قبا می پیچد

که چودستار چمن بر سر ما می پیچد

موی آتش زده بر خویش چها می پیچد

تا نفس هست حباب من و جولان هوس

نیست آرام سری را که هوا می پیچد