ششجهت کلفت این تنگ فضا می پیچد

تا نفس هست حباب من و جولان هوس

نیست آرام سری را که هوا می پیچد

چه زمین و چه فلک گوشه زندان دل است

ناله ما به چه تدبیر تواند برخاست

همچو نی صد گره اینجا به عصا می پیچد

ناتوانی که بجز مرگ ندارد سپری