به ذوق مطلب نایاب زنده است دو عالم

هزار بار نمودند امتحان که نبندد

خیال گردن آزادگان ، مصور فطرت

اگر به خامه دهد تاب ریسمان که نبندد

تو غافل از عدمی دل بر آن میان که نبندد

دماغ ناز به هرجاست نقشبند غرورش

حنا اگر همه خونم دهد نشان که نبندد