هزار بار نمودند امتحان که نبندد

زکشت تفرقه دهر حاصلی که تو داری

چو تخم اشک از آن خوشه کن گمان که نبندد

دوباره سلسله اتفاق حسن و جوانی

خیال گردن آزادگان ، مصور فطرت

اگر به خامه دهد تاب ریسمان که نبندد

به ذوق مطلب نایاب زنده است دو عالم