دوباره سلسله اتفاق حسن و جوانی

گمان مبر در نیرنگ این دکان که نبندد

زکشت تفرقه دهر حاصلی که تو داری

چو تخم اشک از آن خوشه کن گمان که نبندد

هزار بار نمودند امتحان که نبندد

خیال گردن آزادگان ، مصور فطرت

اگر به خامه دهد تاب ریسمان که نبندد