اگر به خامه دهد تاب ریسمان که نبندد

دوباره سلسله اتفاق حسن و جوانی

هزار بار نمودند امتحان که نبندد

خیال گردن آزادگان ، مصور فطرت

به ذوق مطلب نایاب زنده است دو عالم

تو غافل از عدمی دل بر آن میان که نبندد

دماغ ناز به هرجاست نقشبند غرورش