آب درکسوت یاقوت جگر می بندد

تا به کی قصه مستقبل و ماضی خواندن

باخبر باش که افسانه نظر می بندد

عجزم از سعی وفا جوهر طاقت گل کرد

کسب جمعیت دل تشنه ضبط نفس است

تنگی قافیه موج گهر می بندد

شمع این محفلم از داغ دلم نیست گزیر