کسب جمعیت دل تشنه ضبط نفس است

باخبر باش که افسانه نظر می بندد

عجزم از سعی وفا جوهر طاقت گل کرد

آب درکسوت یاقوت جگر می بندد

تنگی قافیه موج گهر می بندد

شمع این محفلم از داغ دلم نیست گزیر

آنچه در پا فکنم عجز به سر می بندد