شمع این محفلم از داغ دلم نیست گزیر

آب درکسوت یاقوت جگر می بندد

کسب جمعیت دل تشنه ضبط نفس است

تنگی قافیه موج گهر می بندد

آنچه در پا فکنم عجز به سر می بندد

ناله ام داغ شد از بی اثریها بیدل

تیغ چون منفعل افتاد سپر می بندد